Chique congres in Sydney

Het was een fantastisch congres op het oude Olympische terrein van Sydney waar Jolmer en ik in vol ornaat drie dagen hebben rond gekeken en ons uitstekend hebben vermaakt met verkopers, seminars, workshops en 'onze eigen mensen' van Ochre Health die een eigen stand hadden waar wij tussen de sessies door even konden neerstrijken voor een gezellig praatje. Ik zal verder niet uitwijden over mijn armoedige poging in Sydney iets leuks te kopen om aan te trekken op mijn mooie linnen broeken, maar laten we zeggen dat de smaak van de Australiër niet helemaal met de mijne overeenkomt en al helemaal niet op de grote maten afdeling van een soort Bijenkorf-achtige winkel waar door een waanzinnige koopjes actie lange rijen voor de paskamers stonden en ik zonder iets te passen met hangende schouders het pand weer verliet.
Gelukkig hadden we in Dubbo even gewinkeld en had ik het nodige kunnen inslaan zodat ik toch goed voor de dag kwam. De vlucht naar Sydney was geweldig en sterkte mij in mijn enthousiasme om te leren vliegen eerdaags (heb een vliegschool geselecteerd in Morree, 140 km van Collarenebri). De piloot moest een kwartiertje omvliegen boven Sydney, zodat we alle highlights vanuit de lucht konden bewonderen. Met vanuit de cockpit: "sorry folks, we take a little longer than expected, but can't beat the view".
Voor vertrek naar Dubbo in Coonamble een bezoekje gebracht aan de Coonamble show waar de mooiste kippen, koeien, paarden en schapen werden tentoongesteld met shows van paardenhoeders etc. Er waren ook plenty attracties waar Laura nu nog te klein voor is om samen met mij in te kunnen, of waar ik te groot voor ben om samen met haar van te genieten, zoals springkussens. Maar vanwege haar voorliefde voor paarden was een pony rit natuurlijk een schot in de roos (zie foto).
De knol, die peanuts heette, wilde trouwens niet lopen dus stond ik mooi voor paal, maar wel met een nieuwe mega grote zonnebril, heerlijk voor tijdens het autorijden.
Nog even een kiekje erbij van onze dial 'n angel prive oppas in Sydney die zich tijdens onze afwezigheid uitstekend vermaakt leek te hebben met Jaap en Laura.
Morgen naar Jolmer en Laura in Coonamble (het is een lang verhaal en heeft alles te maken met een verkeerde boeking van onze terugvlucht naar Dubbo en nog maar 1 beschikbare stoel vandaag en 1 morgen en dus gesplitst maar niet voor lang) en door naar Collie waar volgende week voor Jolmer het echte werk begint en hij/wij vind(t)/(en) het heel spannend, dus daarover later meer.

het huis

Een plaatje zegt meer dan duizend woorden en daarom de langverwachte foto's van ons huis in Collie, maar het zegt niet alles. Ik vond het zelf op foto's heel lastig in te schatten tot ik het in het echt zag, maar goed. Je komt binnen in een loze ruimte (op de foto helemaal links), dan via een schuifdeur in de woonkamer die zo breed is als het hele huis (ongeveer zeven meter), dan via een schuifdeur naar de keuken die ongeveer even groot is als de woonkamer en daarachter liggen dan de slaapvertrekken, kantoortje, washok, badkamer en toilet, allemaal aan een lange gang, met helemaal aan het einde van de gang de masterslaapkamer met inloopkast en eigen badkamer. Ontzettend lekker dus. Ik heb de bomen in de tuin nog eens kritisch bekeken maar volgens mij moet in een van die bomen wel een schommel op te hangen zijn voor Laura. Tot die tijd moet ze zich zien te vermaken met de speeltuin van Collarenebri Club.
Morgen naar Jolmer in Coonamble en daarna door naar Sydney voor het huisartsencongres. Daar verheugen we ons op. Hier alles verder erg ontspannen en gezellig. Graag tot de volgende update!

Collarenebri

Het heeft even geduurd, maar nu zijn we dan eindelijk weer online alhoewel tijdelijk even door een telefoondraadje. Allereerst heb ik bij het sturen van de adreswijziging een grote fout gemaakt die mij pas opviel toen ik gisteren van Dubbo naar huis reed en op de borden CollarenEbri zag staan, in plaats van CollarenAbri, zoals ik het had geschreven. Bij deze dus verbeterd. Wij hebben ook telefoonnummers waar wij op bereikbaar zijn thuis: +61 2 67564844 en mobiel: +61 4 28244818
Het huis en ziekenhuis in Collie zijn fantastisch groot en mooi aangelegd. Het personeel is aardig voor Jolmer en ook de mensen in het dorp lijken blij dat we er zijn. Op dit moment zijn we vooral bezig onze omgeving wat te verkennen en het huis te optimaliseren (met kinderbedden, commodes en aankleedkussens en zelfs een broodbakmachine met bakje voor eventuele noten en rozijnen). Aanstaand weekend weer naar Sydney voor het huisartsen congres en zo zullen we dan in juni pas echt aan het werk beginnen als Jolmers supervisie achter de rug is.
Meer nieuws en foto's van het huis kunnen jullie deze week verwachten, maar voor nu even een foto van de vogel die 's ochtends door Jolmer werd gespot op onze schotel die vier meter naast het huis staat, beroemde Kookaburra. Tot snel.

Moederdag

Terwijl Europa net zit na te genieten van uitgebreide moederdag ontbijtjes hebben wij bijna de hele dag achter de rug. Hamish, onze andere baas naast Ross, nam ons mee voor een tochtje op de veerboot naar Manly, een wijk op de noordoever aan zee, voor een lunch. Prachtig land Australië waar moeders op moederdag gratis thee en toetjes krijgen. Van Jolmer (en de kinderen) kreeg ik een prachtige parel voor aan mijn ketting in peacock green, echt heel prachtig, en verder hebben we genoten van een rustige middag. Iets te rustig naar Laura's zin, die zich gelukkig vermaakte met Zeke, de net iets te dikke 11-jarige zoon van de vriendin van Hamish, die zich lichtelijk heen en weer geslingerd voelde tussen 'niet stoer zo'n kleuter' en 'stiekem toch best schattig'. Maar goed, adorerende blikken van Laura zijn nou eenmaal moeilijk te weerstaan, en toen de twee samen even onder het toetje over de markt waren gelopen kwam Zeke terug met zeep voor zijn moeder en een stukje voor Laura, die zij volgens zijn zeggen zelf had uitgezocht. Eindeloos leuk zulke jongens.
Verder: fijn dat we Hengelo, Den Helder en Spanje hebben kunnen skypen.
Hoe we volgende week het beste bereikbaar zullen zijn weten we nog niet, maar we zullen het spoedig laten weten.

Weer mooi weer

"Sydney for under fives" is een geweldig boek. Wat een leuk cadeau van Ross en wat handig om te hebben, anders waren we misschien niet op het idee gekomen om van zuid naar noord over de Sydney Harbour Bridge te lopen. Maar omdat in het boek stond dat het kon met een wandelwagen ondernamen we de overtocht in het vroege ochtend zonnetje met een prachtig strak blauwe lucht en klein briesje.
Aan de noordkant van de brug is een klein pretpark voor de kleinen, stond natuurlijk ook in het boek waar we voor Laura opzoek gingen naar glijbanen en schommels. We vonden geen van beide maar er stond wel een antieke draaimolen met een onvervalst Nederlands orgel erin. Bovendien nog een ritje gemaakt in het (reuze)rad, en heeft Laura een prijs gewonnen met -hoe kan het ook anders- vissen. Het onogelijke knuffeltje zal de reis naar Collie waarschijnlijk niet overleven, maar dat mag de pret niet drukken. Met de boot waren we snel weer terug in de haven en bij het hotel.
Daarna lekker geslapen voor de middag en later de volle maan op zien komen op de trappen van het Opera House. Mooi hoor.
Een lekker ontspannen vrije dag dus al met al. Morgen worden we op moederdag door onze baas Hamish op een late lunch getrakteerd. We zijn benieuwd.
Voor alle moeders en aanstaande moeders wil ik zeggen: eh... fijne moederdag, maak er wat van en tot morgen!

Dit zijn trouwens wel erg veel foto's die ik ook niet mooi naast elkaar erop krijg, maar het was dan ook een erg fotogenieke dag, en als je de foto's groter wilt bekijken kan je gewoon dubbel klikken.

Shoppen in Sydney

Nadat we door de nicht van de receptie met de auto volledig de verkeerde kant uit waren gestuurd vonden we uiteindelijk onze weg, via de linker kant hiervan, naar een shoppingmall in Sydney om opzoek te gaan naar een autostoeltje voor Laura.

Enorme winkels als Target en Kmart zouden dit zoekproces moeten vergemakkelijken, maar uiteindelijk slaagden we bij David Jones, een soort Bijenkorf, waar we een van de mooiste stoeltjes kochten. Ze moet er immers heel wat uren in slijten, en na haar nog een paar, dus kan je maar beter uitpakken. Ze vond het zelf ook een geslaagde stoel die ook naar behoren in de auto werd ingewijd.




Jaap ook een stoel -alsof we onze eerste salarisstrook al binnen hebben- alla familie Roest, goed voorbeeld doet goed volgen en Jaap vindt het een super stoel. Hij heeft ook ontdekt hoe hij het hardst kan wippen en giechelt van plezier al straalt dat er op de foto misschien niet zo vanaf.

Dan nog een pyamaatje voor het slapen gaan en zo komen we bezakt en bepakt bij ons hotel. Even een foto met onze auto erop. Hij is waanzinnig, automaat, stil... we zoeven door het verkeer, wat comfortabel!

We hebben trouwens een mobiel telefoonnummer (met potlood in het adressenboek schrijven want we hebben waarschijnlijk in Collie geen bereik dus daar een andere telefoon) om voor ca 24 ct/minuut te bellen (ik zeg: skypen is goedkoper): +61 4 00354034

Niet doorvertellen: Jolmer staat met zijn nieuwe hengel en visdraad op de gang van het hotel te oefenen met een loodje. Hij heeft net gelezen dat het verboden is om een gevangen karper terug te plaatsen...

Langzaam op gang

Gisteren, donderdag een weinig noemenswaardige dag gehad, behalve dat we een goede reden vonden weer een middagslaapje te doen in het feit dat Laura's maag wat van streek was (lees: de bij het ontbijt gedronken melk over de lobby vloer uitspoot) en we pas 's middags weer wakker werden. Gelukkig kon Jolmer het ophalen van onze visa in zijn eentje af. Prachtig mooie stickers in onze paspoorten maken ons erg gelukkig, daar hoeven we ons in elk geval niet meer druk over te maken.
's Avonds werden we mee uit eten genomen door Angie, de vrouw die de financiële afhandeling van de praktijk in Collie afhandelt. Het was een supergezellig restaurantje waar je buiten kon zitten en zelf je stukje vlees -enorme Tbone- kon barbequen. Laura was helemaal weg van Angie, ontzettend aardige vrouw van midden veertig, die Laura de geheimen van haar handtas liet zien: lippenstift met name.
Vandaag komen we wat langzaam op gang, eerst om vijf uur samen een ontbijtje op bed zitten eten en daarna weer in slaap gevallen tot een zonnige stem in een uithoek van de hotelkamer "hallo, hallo" stond te roepen om half elf.
Omdat we gisteren geen leuke foto's maakten even twee die er eerder al op hadden gemoeten.
Tot vanavond, als we bij een babywinkel zijn geweest (auto stoeltje kopen)

Aquarium

Nog even dan, omdat het zo leuk is. Aan het eind van de middag zijn we op een bootje gestapt om door de havens van Sydney te varen opweg naar Sydney's aquarium. Dat is mooi man. In een glazen tunnel onder de zeehonden, haaien en roggen doorlopen is fantastisch. Het is alleen bedroevend hoe dat op de foto komt, maar ja, wie gaat er dan ook tegen het glas staan fotograveren.
Laura is net in bad geweest, we hopen dat ze vanacht lekker door slaapt. Morgen gaan we stempels halen in ons maagdelijk lege paspoort (we kregen op Schiphol geen stempel, "mag niet"), onze manager heeft even aan wat lijntjes getrokken en nu is het allemaal geregeld. Bovendien gaan we opzoek naar een mobieltje en nog wat winkeldingen.
Vanuit gezellig Sydney bij deze: weltrusten.

tweede dag in Sydney

Het is nog steeds onwerkelijk om echt in Australië te zijn. Onze aankomst op de luchthaven ging prima. Bij het aanvliegen een fantastische blik op het centrum van Sydney; geen problemen met de baggage en douane; Ross onze baas stond klaar om ons af te halen in onze eigen bijna nieuwe Ford Falcon Sedan. Zo'n mooie auto reden we nog nooit!
Na de eerste kennismaking met Ross eerst besloten nog een hapje te eten en daarna naar bed. De kinderen sliepen heerlijk en we voelden ons gisteren onoverwinnelijk.

Voor de afhandeling van het nodige papierwerk
moesten we langs een aantal bureaucratische
instellingen waar het bijna allemaal vlekkenloos verliep. Met name de registratie bij de Medical Board was zo klaar. De stempels in onze paspoorten laten nog even op zich wachten (onhandig toch wanneer je Kröner heet... ik ben volgens het systeem heel het land nog niet binnen), en daarna opnieuw heerlijk een hapje gegeten op het mondainste strand van Sydney, Bondi (zeg "bondai") Beach.
Helaas hadden we vanacht de klassieke jetlag nacht waar we eerder al voor vreesden. Laura om 1 uur klaarwakker, gevolgd door Jaap. Dan maar een boterhammetje met kaas, glaasje melk (allemaal voor ons ingekocht door Ross bij aankomst) en even in bad. Jaap wilde daarna wel verder slapen maar Laura vond het veel te gezellig, tot een uurtje of vijf met als gevolg dat we ons vandaag wat minder heldhaftig voelen dan gisteren.
Verder voor wie het graag wil weten: Laura heeft besloten dat ze niet meer op haar knieën of achterstevoren hoeft trap te lopen, niet cool. Ze wil nu als volwassene rechtop naar boven en beneden. Ze kan ook al een aardig woordje engels namelijk: Bye bye!! En krijgt hier ook enthousiaste reacties op en dat is erg leuk om te zien.

Jaap heeft gisteren voor het eerst een lekker koekje gegeten/laten oplossen in zijn mond en zat helemaal onder, mooi man, alleen niet zo handig als je net bezig bent een medische registratie te verwerven.
Jolmer heeft vanmiddag een wandelingetje door de stad gemaakt om een visdraad te kopen voor de hengel die hij bij aankomst van Ross heeft gekregen en kreeg en passant wat visinstructies van de verkoper. Hij is er nu van overtuigd dat het Barwon visrecord spoedig in zijn handen zal zijn.
En ik (Christel) heb geprobeerd vanmiddag een lekker tukje te doen en heb ontdekt dat mijn vlieglessen, zo ik die zou willen, aftrekbaar zijn van de belasting mocht ik vliegend wat clinics willen doen. Kijk, dat is nog eens goed nieuws!

Singapore

Hoe up to date wil je zijn? Voor ons is het een uurtje of 1 's nachts en we zien de zon opkomen op de luchthaven in Singapore. De beste stoelen van het vliegtuig waren voor ons, met een bedje voor Jaap en een stoel voor Laura en beenruimte voor de dankbare ouders. Wat een voorbeeldige vlucht.
Laura ontwikkelde een onverwachte resistentie voor slaappillen, maar gaf zich uiteindelijk over voor een uurtje en heeft sindsdien niet meer geslapen. Wonderbaarlijk feit: ze blijft gezellig, we snappen er niets van. Straks door voor de volgende vlucht naar Sydney van nog eens 7 uur; we houden vol en pikken daar de draad weer op.

Vertrek

Het is weer raak, bijna middernacht en nog lang niet klaar met inpakken. Het verandert nooit.
Vandaag in de trein van Amsterdam naar Den Helder uitgebreid van Neerlands bollenvelden genoten. Het is hier prachtig in mei.
Volgende hoofdstuk vanuit Sydney, beloofd.